In de wereld van keramiek kun je zo opgaan in je eigen zoektocht dat het voelt alsof alleen de klei jouw taal spreekt. Het wordt je strijd, een proces dat je in stilte en afzondering aangaat.

Totdat Liam mijn atelier binnenstapte. Hij vroeg of ik wilde meedoen aan een project waarin film en keramiek samenkomen. Onze gedeelde passie voor klei was de directe verbinding. Zonder aarzelen zei ik ja — ongewoon voor mij, want meestal overdenk ik alles. Toch voelde het onmiddellijk juist. Hoe kun je immers in woorden vatten waar je dagelijks mee bezig bent? Waarom het niet zichtbaar maken in beelden?

Dit project gaat voor mij over de zoektocht naar verbinding: tussen wat je denkt, wat je voelt, en hoe je dat tot uitdrukking brengt in keramiek. Het werd een plek waar meerdere mensen hun eigen pad bewandelen — ieder met een eigen visie, maar allemaal in dezelfde wereld van klei.